Gemeenteraad moet beslissen over trage wegen met openbaar karakter
Volgens artikel 31 van het Omgevingsvergunningsdecreet kan een omgevingsvergunningsaanvraag waarin de aanleg van een gemeenteweg vervat is slechts verleend worden als de gemeenteraad hiervoor haar goedkeuring verleend. De Raad voor Vergunningsbetwistingen heeft in een recent arrest geoordeeld dat wanneer een nieuwe weg toegankelijk zal zijn voor iedereen, de voorafgaande goedkeuring van de gemeenteraad noodzakelijk is.[1]
Het arrest heeft betrekking op een nieuwe trage wegverbinding die de KU Leuven zal aanleggen naar aanleiding van de tijdelijke omgevingsvergunningaanvraag voor een aannemersdorp aan de overkant van de ziekenhuiscampus Gasthuisberg in Leuven. De Vlaamse regering heeft de vergunning voor het aannemersdorp voor een periode van 10 jaar verleend. De infrastructuur- en wegenwerken werden vergund voor onbepaalde duur.
De KU Leuven voorziet in deze aanvraag ook een fietspad van 3 meter breed die voor iedereen toegankelijk is. Het fietspad zou in het beheer van KU Leuven blijven, waardoor zij stelde dat geen toestemming van de gemeenteraad noodzakelijk is, aangezien het fietspad privaat beheerd zou worden. Het publiek karakter van het fietspad wordt niet ontkent. De Raad voor Vergunningsbetwistingen gaat niet akkoord met deze redenering en oordeelt dat er sprake is van een gemeenteweg louter omdat de verbindingsweg toegankelijk zal zijn voor iedereen en daarom een publiek karakter kent.
Artikel 2, 6° van het Gemeentewegendecreet bepaalt dat een gemeenteweg een openbare weg is die onder het rechtstreekse en onmiddellijke beheer van de gemeente valt, ongeacht de eigenaar van de grond. Uit dit arrest van de Raad voor Vergunningsbetwistingen kan afgeleid worden dat enkel en alleen het openbaar karakter van de wegenis bepalend is voor de bevoegdheid van de gemeenteraad.
De vergunningsaanvrager kan de bevoegdheid van de gemeenteraad niet op voorhand uitsluiten door het beheer van de wegenis met openbaar karakter in eigen handen te houden. De raad leidt uit de parlementaire voorbereiding af dat privaat beheer enkel mogelijk is voor een private weg voor privaat verkeer.[2] Een andere beslissing zou er volgens de Raad toe leiden dat de bevoegdheid van de gemeenteraad uitgehold wordt. Het grote risico zou zijn dat de vergunningsaanvrager ervan uitgaat dat de beslissing over een gemeenteweg aan de vergunningsaanvrager zelf toekomt en niet aan de gemeenteraad.
Ter conclusie kan uit het recente arrest van de Raad voor Vergunningsbetwistingen afgeleid worden dat trage wegen met een openbaar karakter moeten onderworpen worden aan een gemeenteraadsbeslissing, ongeacht het private beheer. Als de noodzakelijke gemeenteraadsbeslissing ontbreekt is er sprake van een onwettigheid.
Bron: Manou DEBRUYCKERE van LDR Advocaten