Uit de laatste VMM-meetresultaten van dioxinedepositie blijkt dat voor de meerderheid van de stalen de drempelwaarde gerespecteerd werd. Slechts in 10 van de 174 stalen werd een overschrijding vastgesteld. Dat komt neer op 6% van de stalen. In voormalige probleemregio’s werden de dioxinepieken afgevlakt. Op meetposten die verder van de potentiële bron gelegen zijn, zakken de dioxinedeposities terug tot de achtergrondniveaus.

Verhoogde PCB-deposities werden enkel in de buurt van schrootverwerkende bedrijven gemeten. De PCB-verontreiniging blijft beperkt tot een zone van enkele honderden meter rond het schrootverwerkend bedrijf. De drempelwaarde werd in 17 van de 174 stalen overschreden. Dat komt neer op 16% van het aantal stalen.

De meetcampagnes werden uitgevoerd in de periode april 2009 - maart 2010. Aangezien dioxines en PCB’s voornamelijk via de voeding worden opgenomen, kunnen hoge deposities beter vermeden worden in woonzones en agrarische gebieden. Er bestaan geen wettelijke normen die de depositie van dioxines of PCB’s reglementeren. Op basis van door de Wereld Gezondheidsorganisatie (WGO) gehanteerde maximale innamedosissen van 1 à 4 pg TEQ/kg lichaamsgewicht per dag werden drempelwaarden voor de beoordeling van de gemeten dioxinedeposities berekend. Ook de depositie van PCB126 wordt getoetst aan deze drempelwaarden.

De VMM meet vooral in de omgeving van potentiële bronnen. Dit betekent dat de dioxine- en PCB-niveaus niet representatief zijn voor de gemiddelde depositie over Vlaanderen.

Klik hier voor het rapport na te lezen.